بحث اول: من با بحث هایی که در فلسفه اخلاق می شه خیلی آشنا نیستم ولی بهرحال یکی از موضوعاتی که احتمالا در اون بحث می شه نسبیته. من یک سری نکاتی رو در مورد مشاهدات خودم در این مورد طرح می کنم احتمالا دوستانی که اطلاعات بیشتری در مورد بحث های اخلاقی دارند می تونن تحلیل های دقیق تری ارائه بدن. من بیشتر متمرکز می شم روی مفهوم "ادب".

یکی از چیزایی که برای من اینجا یک خورده عجیب به نظر رسید مجازبودن دانشجویان به نوشیدن قهوه یا آب و خوردن هر چیزی سرکلاس همزمان با درس دادن استاده. در واقع در حالی که این رفتار در کشور ما نوعی بی ادبی می تونه تلقی بشه اینجا رفتاری پذیرفته شده است و اساتید با اون مشکلی ندارن. البته فکر کنم بعضی وقتا دانشجویا از این قضیه سوء استفاده هم می کنن یعنی احساس می کنم بعضی رفتارها "شاید" برای استاد هم خیلی جالب نباشه ولی خب اعتراضی هم نمی کنه. مثلا سر یکی از کلاسا چندتا از بچه ها سر کلاس پسته می شکستن. استاد هم می دید ولی خب به ظاهر که مشکلی نداشت.

موضوع دیگه به صدازدن اساتید با اسم کوچک مربوط می شه. البته من خودم فقط استاد راهنمامو با اسم کوچک صدا می زنم و برای بقیه اساتید دکتر یا پروفسور استفاده می کنم ولی در بعضی رشته ها اون جور که از بچه ها شنیدم همه اساتیدشون رو با اسم کوچک صدا می زنن. البته اینجا در محیط کار هم کسی رئیسش رو با فامیل صدا نمی زنه و تنها اسم کوچک رو بکار می بره.

البته برای اینکه فکر نکنین ما توی ایران خیلی عجیب و غریبیم یکی از دانشجویان کره ای می گفت که اونا برادر یا خواهر بزرگترشون رو با اسم کوچک صدا نمی زنن چون نوعی بی ادبی تلقی می شه و باید حتما از یک پیشوندی که نشانه احترام باشه استفاده کنن. همچنین اینجا مشهوره که دانشجویان ژاپنی سرکلاس از اساتید سوال نمی کنن چون اون رو نوعی بی ادبی می دونن.

بهرحال این تفاوت هاست که باعث می شه در جزوه معرفی محیط آموزشی اینجا یکی از موضوعاتی که روش تاکید بشه تفاوت نوع ارتباطیست که بین استاد و دانشجو وجود داره. البته این تنها رفتاری نیست که باعث بشه شما در مورد مصداق های "ادب" دچار تناقض بشین. بقیه اش باشه برای بعد.

بحث دوم: دیشب روند انتخاب نامزدهای ریاست جمهوری در دو حزب دموکرات و جمهوری خواه شروع شد. یعنی از حالا به بعد طی چندین مرحله طرفداران هر کدوم از احزاب در مورد کسی که باید نامزد نهایی حزبشون باشه بحث و رای گیری می کنن. اولین مرحله دیشب در ایالت ایوا انجام گرفت که بعنوان "انجمن حزبی آیوا" Iowa Caucus ازش نام برده می شه. در این مرحله کسانی که بعنوان طرفداران یکی از دو حزب قبلا ثبت نام کرده اند در محل های مختلفی که در نظر گرفته شده حضور پیدا می کنن و در حلقه طرفداران نامزد موردنظرشون قرار می گیرن. نهایتا با شمارش طرفدارن کسانی که بیشترین طرفدارا رو در انجمن دارن مشخص می شن (مشاهده بخشی از اتفاقاتی که در انجمن می گذره). البته یک تفاوتی که در دموکراتا وجود داره اینه که شمارش در دو مرحله انجام می شه. اگر نامزدی نتونه 15 درصد آرا رو کسب کنه این امکان به طرفداران اون نامزد داده می شه که از بین نامزدهای باقیمانده به یک نفر بپیونده.

من خودم تابحال تا حدودی اخبار نامزدهای دموکرات رو پیگیری می کردم. البته کلا چون فضای رقابت در بین نامزدهای دموکرات بیشتره اخبار اونا داغ تر هم هست. با وجود اینکه به نظر می رسه بخاطر بوش گرایش به سمت جمهوری خواها کمتره اما نمی شه براحتی گفت که رییس جمهور بعدی آمریکا حتما دموکراته. همون اتفاقی که دوره قبل افتاد بین ال گور و بوش.

اما در مورد سه نامزد اصلی دموکراتا یعنی کلینتون، اوباما و ادواردز،باراک اوباما می شه گفت روشنفکرانه ترین رفتارا رو داره. من بخش هایی از آخرین مناظره ای که بین نامزدهای دموکرات بود رو نگاه کردم. هر چند حرفا خیلی شبیه هم بود ولی رو بعضی مسائل رویکرد اباما خیلی اندیشمندانه بود. نمی دونم دقیقا چی جوری بگم. شاید یک جواریی نزدیک به آقای خاتمی خودمون. در تبلیغاتش هم ابتکارات جالبی بخرج می ده. قبل از کریسمس CNN یک سری کلیپ از برخی از کاندیداها پخش کرد که از اونا خواسته بود اگر اشتباه نکنم در مورد کریسمس یک پیامی بگن. اوباما به همرا همسرش و دو دخترش بود. همسرش در چند جمله پیام رو گفت و اوباما تنها گفت که "این پیام رو تایید می کنه" و دو دختراشم کریسمس رو تبریک گفتن. در حالی که بقیه خودش بودن و پیام رو خودشون اعلام کردن. همچنین موضوعی که در پلاکاردهای تبلیغاتی اوباما روش تاکید می شه "تغییر" change است . در واقع در مقایسه بین اوباما و کلینتون این جمله خیلی مشهوره که "اوباما نماد تغییره اما به اندازه کافی قاطع و محکم tough نیست. هیلاری کلینتون نماد تجربه است و قاطعیت بیشتری داره".

رقابت دیشب در ایوا به نفع اوباما تموم شد با ۳۸ درصد. بعد از اون ادوادز با ۳۰ و کلینتون با ۲۹ درصد. در مورد ادواردز خیلی اطلاعات ندارم. فقط در مناظره اش خیلی نگاه چپ داشت به این معنا که بر نقش کارخانه های بزرگ و لابی ها در مقابل تغییر سیاست ها خیلی تاکید می کرد.

بهرحال در مورد انتخابات ریاست جمهوری آمریکا ما نه سر پیازیم و نه ته پیاز. ولی من به شخصه ترجیح می دم که کلینتون انتخاب نشه. بد نیست ببینیم یک آمریکای متفاوت با اوباما یا ادواردز چی جوریه. البته ممکنه نهایتا هیچ کدوم از اینا هم نشن.